حساسیت...

 به نام خدا...

روزهای گرم و آروم تابستون.. همراه با ماه رمضان داره سپری میشه...

ملالی نیست   جز حساسیت...

از نوع تاول های کوچیک روی پوستت...

با یک عالم پرهیز از خوراکی های دلخواهت... دو سه روزه همش در حال پاکسازی یخچال  و  کابینت ها از خوراکی های ممنوعه هستیم... تو هم کم طاقت!!!

دیدی پسری ... انقدر زیاده روی کردی تو خوردن میوه های تابستونی که این چنین شد...

صبوری کن... مثل همیشه... چند روز دیگه اوضاع بهتر میشه عزیز دلم... شیرین زبونم...

خدا رو شکر که هندونه برات ممنوع نیست... آی میخوری... آی با ولع میخوری... حتما هم باید ظرف هندونه رو سر بکشی و آب هندونه رو هم بخوری و بعدش بگی :هااااااا

خرده فرمایشاتت قبل از خواب... حقیقتا پا درد آوره برام...قبل از خواب و توی رختخواب.. یکی یکی شروع میکنی:

مامان  آب... مامان  نون... مامان  نون با پنیر... بابا  آلو بده... مامان  کشمش(زرشک هم جدیدا اضافه شده) بابا  بیبس(چیپس)... مامان  بستنی آبی.... بابا  بلبل پلو(لوبیا پلو)  .... مامان  آش... بابا  بیب(سیب)...

دیگه به بیراهه میزنی...مامان  آب آبی کوچولو!!!!   سوسک!!!!    بالا (پشت بوم)!!!

 قبلنا  فقط چند تا کلمه رو پشت هم ردیف میکردی . منظورتو مرسوندی... اما حالا کمکم جملاتت دارن نظم میگیرن... فعل دارن... قید دارن...

این جمله های کوتاه و شیرینت منو مجبور میکنه آب دستمه بذارم زمین و بچلونمت...

عاشقتم پسر کوچولو...